Waarde lezer, bovenstaande foto is er wellicht eentje waar u uw ogen wat langer op stilzet. Kijk even goed. Want wat u hier ziet is een foto, recht van bovenaf genomen. Ergens halverwege het proces van de aanbouw aan de BMW RnineT ‘racer’, welke we voorzien met de Watsonian Sterling.
Wellicht vraag u zich af: “vanwaar deze foto Mark” en wellicht ook niet. Wat ik wilde laten zien is dat onze hoofdontwerper en bouwer Hans, al lang geleden goed nadacht hoe de vele krachten zich verhouden van een motor en de zijspanbak. En dat is nogal wat; het optrekken èn het remmen wordt vertraagd door onder andere de massa-optelsom van het frame, de bak en eventuele passagier.
Hier heb ik het dus alleen over de twee onderste stangen, waarvoor we bij elke motor, de meest ideale positie kiezen; veelal met het hulpframe, welke we op maat maken voor elke motorfiets. Vanaf het hulpframe gaan twee stangen voor- en achter naar een punt, opnieuw voor- en achter van het zijspanframe. En waar het me om gaat op deze foto, is te laten zien dat er bij de door ons gebouwde zijspannen, twee op maat gemaakte buizen, in een bepaalde kromming, lengte en hoek, aan het zijspanframe komen.
Nogmaals; wat u hier ziet is de ruwbouwfase, dus het laswerk is nog niet afgewerkt of gepoedercoat. Bij veel aanbouwen zult u best vaak, min of meer haaks aangebrachte bevestigingsstangen zien. En als u achter uw ogen hierover nadenkt, gaat u inzien dat er bij een haakse(re) aanbouw, dus een beweging van de bak ten opzichte van de motor kan ontstaan bij het remmen en/of optrekken van de motor. Rechte stangen op zo’n plek kunnen buigen en dan zit de zijspanbak eigenlijk wat te flexibel aan de motor.
Maar… Hans denkt er net wat langer over na èn is bovendien in staat om het benodigde maatwerk te maken; die schuine stangen zorgen ervoor dat er geen mogelijkheid meer is om te bewegen. Mooi toch?
Ik had het er vorige week met hem over of we dit soort dingen nou wel- of niet moeten laten zien; immers verklappen we een heel klein beetje waarom onze zijspannen zo strak rijden. Maar uiteindelijk besloten we dat als een kok één ingrediënt verklapt van een bijzonder gerecht, dat daarmee het complete gerecht nog lang niet verteld is 🙂



